09-09-09

De tijd van toen..

Het dorp waar ooit mijn huisje stond

Deze week zag ik Kamieltje, een oud stenenaar op een bankje aan hoeve Sanders op het dorp.
Ik ken hem al mijn hele leven, en doe nog eens graag een praatje met hem.
Met zijn bijna negentig jaren is hij nog altijd een kwikke kerel en ook met zijn bovenkamer is alles nog uitstekend, zelfs lang vegeten weetjes over het dorp komen vlot over zijn lippen, en met zijn altijd aanwezige tinteling in zijn ogen kan hij ook best grappig zijn.
Als een de laatste Mohikanen zit hij te genieten van het zonnetje , de paarden in de weide, en de mensen die er passeren.
Hoewel hij het minder aangenaam vindt met het vele verkeer die zich, gehuld in wolken fijn stof en stank van uitlaatgassen zich door het dorp ploegt,  voelt hij zich nog altijd verbonden met zijn dorp, gezellig wuivend naar Medarke, Maurice Sanders of Liliane van Dolfke die de platse kruisen op de fiets.

Goed dat er nog mensen zijn die niet enkel voor recreatie hun stalen ros van stal halen , maar ook voor de boodschappen, of een bezoekje hier of daar de rappers gebruiken.
Zelf ken ik er wel honderd die zich, om zich een honderdtal  meter te verplaatsen, hun roet en fijn stof brakende medeschuldige, aan de opwarming van de aarde niet kunnen missen.

010909Roger-325-kamiel

 

010909Roger-327-

 

010909ROY-322.orig